Kültür ve Sanat Siteleri
Solgun yüzünde bir uçuk tebessüm,
Ayrılık vaktinde, şafak sökerken.
Uzun güne karşı koyamaz göğsüm;
Gitmesen olmaz mı? Daha çok erken!
Bekle biraz, ne olur! Ezan okunsun.
Güneş, usulcacık tüle dokunsun.
Söyle, neden mahmur, baygın, mahzunsun?
Gitmesen olmaz mı? Çok da yorgunsun!
Bir saat çalacak komşu bir evde,
Kumrular uyanıp bir yakın yerde,
Kuşlar ötüşecek pencerelerde...
Akşama yeniden geleceksen de;
Gitmesen olmaz mı?
Yazar: Coşkun Çokyiğit
Akşam olmaya görsün sessizce çoğalıyor:
Bir güne doyamamış küçük hüzün kuşları.
Bu melâlin, ân be ân, yok mu uyanışları;
Akşam olmaya görsün, sessizce çoğalıyor.
Sessizce çoğalıyor yapayalnız duruşun,
Ürkek bakışlarınla yürek üzre vuruşun,
Hiçbir söz söylemeden ruhuma dokunuşun,
Akşam olmaya görsün, sessizce çoğalıyor,
Vefasızlığa kanmış kadın yüzlü acılar,
En keskin hançerlerden daha keskin acılar,
Âh üstüme yürüyen yeşil gözlü acılar,
Akşam olmaya görsün, sessizce çoğalıyor
Ki, içimde sorumsuz, sebepsiz uçuşuyor,
Yağmurlar gibi duru, bulutlar gibi yorgun,
Günlerin biteviye beni terk etmeleri,
Akşam olmaya görsün, sessizce çoğalıyor.
Yazar: Coşkun Çokyiğit
Hüzün ki, gönlüne dağ dağ oturur,
Giderim, ardımdan bakar kalırsın.
Kalbin bir güvercin, çırpınır durur,
Giderim, ardımdan bakar kalırsın.
Bir başka baharda seçtik günleri,
Yaz rüzgârlarıyla geçtik günleri,
Dersin, sular gibi içtik günleri,
Giderim, ardımdan bakar kalırsın.
Saçların bir hoyrat ele düşer de,
Kalırsın bir kara, onmaz kederde,
Artık bir hâtıra ömür eder de,
Giderim, ardımdan bakar kalırsın...
Yazar: Coşkun Çokyiğit
Bak! Yine gün doğuyor;
Sessiz, derin ve içten.
Içimdeki sevinçten,
Bak, yine gün doğuyor.
Insanlar darda kalır,
Sevdâlara yaslanır,
Ufuklar aydınlanır,
Bak, yine gün doğuyor.
Hayat bir bilgedir, der:
Ver, kendinden bir şey ver,
Unutma hepsi geçer,
Bak, yine gün doğuyor.
Zaman bir gün silecek,
Hiç kimse bilmeyecek,
Biziz, biziz gelecek,
Bak, yine gün doğuyor.
Yazar: Coşkun Çokyiğit
Bir beyaz güvercinim, demir bir kafesteyim,
Birazcık araladım, geliyorum ey gökler!
Diyordun bir akşamüstü, gözlerinde bir sevinç,
Dudağının ucundan küçük bir ümit gülü;
Gülümseyip durmuştun, hatırlıyor musun?
Hatırlıyor musun? Boğaz'da beraberdik.
Zaman Kırıntıları'nı okumuştum, sana ben.
Açıktan, Sevdâ adlı bir gemi geçiyordu,
Azâde kulaçlarla ona ulaştık kaç kez.
Bir yediveren gülü gibiydi neş'en.
O, aydınlık tebessüm yüzünden gitmiyordu
Ne kadar güzeldi her şey, ne kadar güzeldin sen
Mevsim sonbahara dönüyordu, kaygısız.
Yazar: Coşkun Çokyiğit
Sadece beni çıkar göklerine,
Aşkınla ağulanmak istiyorum!
Başımı yaslayıp göğsüne,
Ağlamak istiyorum!
Yazar: Coşkun Çokyiğit
Sensizlik ne ölümdür ne de
kanlı göz yaşı,
Ne yaşamak yıllarca bir vehmi, bir korkuyu,
Ne bir karasevdâ, ne yalnızlık çekmektir;
Ne de mahcup düşmektir bu çılgın gönle karşı.
Titremek hiç değildir çıplak karanlıklarda.
Sensizlik ne ağlamak sisli akşamlar boyu,
Ne sonbahara benzer ne en sarı çiçektir;
Ne de seni aramak hüzünlü şarkılarda.
Bir ömür çırpınışa hiç mi hiç aldırmadan,
Sensizlik bir dönüştür yorgun argın yuvaya.
Gölge gölge hayale kaçarak uykulardan,
Sensizlik kıvırılıp da kalmaktır şuracığa.
Yazar: Coşkun Çokyiğit
Sensizlik içimde bir kara bulut,
Doluyor gönlüme hiç durulmadan.
Nasıl bir ağacı oyarsa bir kurt,
Sensizlik de beni, hiç yorulmadan.
Tenhâ gecelerde yollarda şimdi,
Adım adım gölgen bir hayal gibi.
Taşıyamam artık bu sensiz beni,
Gömerim bir yere hiç duyurmadan.
Yazar: Coşkun Çokyiğit
Bir serâzâd şâirim, aklım fikrim
sendedir.
Sendedir, gemilerini yakanların limanı.
Sendedir, uçup giden hayatlar.
Bir türlü erişemediğim sevdâ, biliyorum sendedir.
Kederler, göz yaşları, sevinçler ve ümitler,
Hiç yaşayamadığım güzellikler sendedir.
Sendedir, bir bakır tas içinde duran gençliğim.
Kara büyüler gibi başımda dolaşan şu,
Sensizliğim sendedir, senin ellerindedir.
Yazar: Coşkun Çokyiğit
Gece, gözlerinden akar da senin,
Nazar mı kor sevgili? Sevgili aman!
Unuttursa da saati tenin,
Sesinde yeniden dirilir zaman!
Pencereler yalan söylese de bir,
Söylemese yine sessizce gelir,
Fikrimde yer etmiş bu gizli zehir,
Karar mı kor sevgili? Sevgili aman!
Sesinde yeniden dirilir zaman.
Bir ânın zevkiyle sarhoş her kanat,
Çatlayıncaya dek sürerken vuslat,
Ömrün çıkmazını çalar da saat,
Sorar mı hiç sevgili? Sevgili aman!
Bildiğince yine dirilir zaman.
Yazar: Coşkun Çokyiğit
Ellerin bir gül tutar gibi
durur
Sesin, çocukluğumu uykusundan uyandırır,
Esmerliğin, duru su güzelliğinden
akşam gibi akardı.
O gün görmeseydim seni
Bahtiyar doğardı güneş, bahtiyar batardı.
Gökyüzü, esmer bir kadın gibi gülümsemez,
Gözlerinin ışıltısına benzeyen yıldızlar,
Her gece üstüme yağmazdı.
Büyük ve yalnız ağaçların kederi sarmazdı içimi.
Niçin üzüldüğümü bilmeden üzülmezdim.
Gözlerimden hatıralarla işlenmiş günler,
Yüzümden eski akşamüstleri süzülmezdi.
O gün görmeseydim seni
Ağlamak için her şey tamam olmazdı.
O zaman ağlamak;
ya şimdi, ya hiçbir zaman olmazdı!
Yaşamak rüyalarımı bölen bir keder,
Hüzün şairliği bunca yaman olmazdı.
Yazar: Coşkun Çokyiğit
Bir neticedir omuzlarımdaki
yalnızlık!
Küçük tutkulara esir, dolup taşıyorum.
Iklimler kül rengi ve sağır. Resimler yanık;
Kimsesizliği bir mevsim gibi yaşıyorum.
Bir uçurum kenarı ürperişiyle titrek,
Düşüncelerim, her adımda daha ürkek.
Hayta ve ölüme mağlup, gülümseyerek:
Kimsesizliği bir mevsim gibi yaşıyorum.
Yazar: Coşkun Çokyiğit
